sanki bir güzelleme gözlemesi her ses. sanki br andan bir diğerine atlayan ansızınlıklar. hele o sızlamaları yayların.

ve ah chello wtih some othello in mind

bringer of a winter morning in a sunny night

a breathe of a sudden drowning for a useless mind

bir iklimin değişim habercisi 

bir döküldük ama deliliklerimiz delimiş söylemi.

ah ya. keşke hep mevsimlerden istenmeyen mevsim olsa.

daha bi özlesek sevdiğimiz sarılası tutunası mevsimleri.

yine coş. iyi böyle.

alın tığımı aldım geldim. nakşedelim o zaman ne dersin?

“bir  kadın, eğer bacak arasında birşeyi sağlıklı tuabiliyorsa, mutlak bir yerçekimi ve bir at kuyruğundan yapılmış bir yay vardır ve işe yarıyor demektir.”

yok kaynak bu sefer.

arayın bulun alla allaa…

this i want to hang to the entrance of a bar. or to my door.

i was dead. now i’m alive. who’ll survive?

işiycem donuma gülmekten. kontradiktedir!

___ says: (2:00:38 PM)
siparişle arkadaş arıyorum
( • I O ) says: (2:01:11 PM)
3 satır önce bi soru sormuş. gözüme takılmış. aman cevaplıyım da hah diyorum. bi bakıyorum ne sorduu sorunun cevabı umurunda ne bişey. focal length sonsuzluğa vurmuş
bi telaşe bi telaşe. iletişicez aman diye.
şimdi _____ ile ilgili sorunu cevasplasam ne yazar
( • I O ) says: (2:01:47 PM)
:D
git kendi arkadaşını kendin yap
( • I O ) says: (2:02:08 PM)
ya da dur sana bi video göndericem
( • I O ) says: (2:02:46 PM)

“Today, I told a girl I liked her.
She replied, “Don’t”.”
http://www.fmylife.com/love/75697

=D

just as i was listening this

“Well I don’t wanna hang around with you
I’ve got my motor baby and I’m gonna see you through
You think I wanna be alone with you
It doesn’t matter baby cause you’ve overreacted too
But since you’re down there, where will I just be
I’m getting fine girl, dressing up for stormy weather”

=D

this will be a very long day of blogging i assume.

it is good

“to have known you”

—–

‘tanımış olmak güzeldi’ diil bu

‘iyi ki varsın lan’ da diil.

‘o zamanlarını ve zamanlarımızı gördüğüme bahtiyarım’ gibi bi duruşu var bu kelimelerin sanki. 

gözünün çapağına hayran ingilizce ya da bir hayli eski türkçe.

words mean less when we mean them.

like feeling.

coştum yine

Qui tacet consentit.

‘tartışma’nın önceliği,

uzlaşıp sarılmanın (eksikliği)  ‘ yoksun’luğundan

olsa gerek.

algıdan algıya dönürü

the appearance of the belief for ‘the existance’ ‘to be’ is that  they fail;

yet they appear to be. as if they were.

today, accidentally,

while peeing in a bar – like humans do

i saw my ahndwriting on a wall. i didn’ remeber writing it there. but i remembered how i felt writing there.

then i recognized some other writing — this is important- a handwriting with pen, other than my own (as i recall mine now) charcoal letterss, there stood a miniscule ‘braininpain’ with the first ‘a’ with a curve fro the head to inside.

hereby i state this. 

we remember. 

not regret. not to forget.

things we do reveal themselves. as they are.

i adore myself being not another one. being a ‘no one’.

and again.

i declare my respect and the deepest of all love,

to whom,

having the best out of greater intelligence and idiosyncrasy

but yet

emotional awareness

of the reality of scenes.

xpx

crises:

for a boss is looking tougher than usual.

persistently being blind for lovers.

better bonds for families.

yet. there is this time thing going on.

only instances of music stands for the life and death of a certain crisis.

Blizzards of paper
in slow motion
sift through her.
In nightmares she suddenly recalls
a class she signed up for
but forgot to attend.
Now it is too late.
Now it is time for finals:
losers will be shot.
Phrases of men who lectured her
drift and rustle in piles:
Why don’t you speak up?
Why are you shouting?
You have the wrong answer,
wrong line, wrong face.
They tell her she is womb-man,
babymachine, mirror image, toy,
earth mother and penis-poor,
a dish of synthetic strawberry icecream
She grunts to a halt.
She must learn again to speak
starting with I
starting with We
starting as the infant does
with her own true hunger
and pleasure
and rage.

Unlearning to Not Speak

by Marge Piercy

thankie_g

iyi ki varsın

biraz daha kal’sın.

=)

gözünden düştüm ağlayamayacağın kadar derine

görünmez olunuz hislerin kör ellerine

farzedelim elim ellerde.

elim haller bunlar. yaşam koskocaman, doluluk küpküçük.

küçük akılların farzedemediği haller bunlar

büyük takıların besleyemediği zenginlikler.

duyduğum bir tambur. rakı’m la yanında

yanımda bir düzine eller.

el’in gözü değse keyfime keder,

nafile. bir başka sen bir başka bende.

tek sen değilmişsin belki kimilerinin kaçtığı

kimilerinin kafiyesi zehirlere.

kim değilmiş kaçan, ne’lere?

ne’n var diye sordular el’e

selam olsun demiş, eller’e.

gidemediğim kadar uzağım sana bana.

düşen yaşların 

elinin kiri değmiş

denizinden seyirler dolusu 

14/2009 6:43 PM:

bende ole

( • I O ):

?

( • I O ):

i’m a little tired to give speeches and dialogues meanings. english is brilliant. name plural meanings mean only one.

:::::::::::

her harfi kaçırdığım an aslında her zamanımı harcadığımı sanarak harcadığım başka bir an olaydı.

o göremediğim anların anlam veremediğim anlarına.

hoşgördük geçirdik. bitmiyomuş telaşe. bi durup bakalım dedik.

– i need to be happy

= you know, it does not come within the needs. get rid of your desires

– but i deserve it

= but happiness doesnt deserve you? man. get rid of this never ending probability of ‘must’s ‘should’s

we don’t deserve or need happiness

it just happens

but this also doesn’t mean we always should be miserable in search of hapiness. let it and it shall come to you

if not

we all die as miserable assholes naked on two feet with no fur.

…

01 01 2009

‘=’ being me.

http://www.last.fm/music/Bourbon+Princess

find “the waiting noon”

an M.S.  ( ark?andman?) voice in female tone
like a new morphine album.

got you got me

yes. i’m in2 love.

“ne zevkliymis senin yazilarini okumak bir kez daha hatirladim, blogunu takip ediyorumda son zamanlarda ve daralan turkce okuma&yazma kabiliyetim sanki yeniden doguyor gibi..tesekkur ederim efem:)
kendinize cok iyi bakiniz..

sevgiler,

n.”

sıkılgan türkçeye izni alınmış teşekkürler

ve bir ithaf

“komacan bir ejderha tarafından kaçırıldım, eğer cevap vermezseniz mesajıma bu… aaa  bırak kolumu pis ejderhaaa!”

bu akşam b. ile tatlı bi sohbet geçti

” uzun yazıları okuyamıyorum abi”

“ben de sanırım.”

“sen de yazıyosun ama”

“kafam iyiken evet”

“…”

“sen de yazıyosun ama”.

kafam iyi filan diil. kısa ve öz bulmaya da uğraşmıyorum. cuma evliler kervanına biri daha katılıyo. hem de sevdiim bi grubun konserini afterparty yaparak.

hüzün mü hatırlamalıyım? hazan mevsimi gelmedi mi yeni satırbaşlarının?

hatırla, N., ithafen de olsa, tatlı sütlü di mi virgüller bile her nefeste =)

sevindim okunmaya. kişinin sabrı, kendinden gayrı. =)

balon saldım googlemaps’e bakalım uydulanıcak mı yakın zamane teyyaresine =D

so, procrastination is thinking of what to write to a blog walking donw the street, drowning up against the stream and making a kkccuupp of tea! with a perfect view.
of how things are. in a circle =) nowpress play to resume =)

hayatımda alabileceğim en nefis_dolayısıyla yıkıcı_ithaflardan biri olsun isterdim. aptalı oynamak lazım almamak için keza. birileri zamanında doğru birşeyler söylemiş olmalı ki akıllanamıyor insan evladı. başıma gelmiştiler den geçerken bir başkasına daha olduğunu görmek… sükunet açıklayıcı…

“başına gelmedikçe bilememek”

işte en yakıcı tarafı.

daha kaç defa başına gelmeli birinin? kendimin bir başkasının ve virgüller sonrasında bulamayacağımız diğerlerinin? hatalar kişilere değil, olaylara mahsus olaydı, bırakın unutmayı, unutulmayı zorlaştırırdı tarih. (anlamlar cümleler hep çifter taraflı. niyeyse. kimse üstüne almaz. ama mesela nefis bir yemek pişiriyoruz ve karides sosunun üstüne tükürüyoruz aşçıların aşçısıyken. hani mayamız lezzetli, tadımız tuzlı, alt okumalarımız s_alt between the lines. işte o zaman gözlerini oyması gerekiyor aşçının  o gizil iştahlı, sanki gözü kazara o tarife değmişçesine bakanların… ya da sadece gözlemleriyle kalıp, gizilliklerinde bırakmalı her nefs-i seyri…  kim bilir belki koca bir tabakta yenilip yutuluyoruzdur ) bu bir cevap değil. bir v2.0… yazana düşünmek ve dökmek kalmışsa, alıntılamakta ayıp yok sanırım.

“The very essence of memory is subjective, not mechanical, reproduction; and essential to that subjective psychology is that every remembered image of a person, place, idea, or object inevitably contains, whether explicitly or implicitly, a basic reference to the person who is remembering.”

işte buradan : 

 
“Bir gün – Ben Analizleri – T.’ye veda

bir bulut oldum

saçlarımdan yağmur, 

karlardan taç oldum başlara

bir ___ oldum

geceye gündüz, gündüze hayal uykusu kimine

bu sayıda lodos oldum

kelimeler sudan sebeplerle çağladı efil efil.

avuç içlerinde battaniye keyfi oldum,

alın-yazılarında okunsun diye.

kelimeler oldum, sordum durdum.

elim doldu, aklımı yoğurdum.

maya oldum nehre çalındım

kafiye oldum, kış geldi diye.

kim oldum, oldum. oldum renklerden en sevdiğini.

olup da göremediğin bir renk kalmış meğer.

bir sen oldum. bir siz.

ya-sakla samanı, ki erişilmez bir raftan düşebilsin, ya da bırak zamanı bir başkasına. 

bul ut id im, gez i yordu m.

zam an   ol dum a  kıy  ordum.

saman iken, yasak doldum.

zamirlerde yasaklanıp, tepetaklak görsel yoldum.

güldüm, soldum

komşuya sordum.

thanks for what i’ll be breathing,

what you exhale.

tetikleyen

“If you want to learn to **** better, you should start with a friend who you ****,”

Nikka – age 6

two words asterixed in companion to how ugly (y)our minds can get

but not a childs. as she can describe that naive.

   (( æ  )) Arvo Pärt – Für Alina, for piano

no sheet is shit

what doesn’t kill you

makes you

stranger.

__________

hem ölümcül hem de komik olmak ne hoş iş.

boş burası.

sana yazıyorum. içi boş kalıyor. bu sayfayı boş geçiyorum. sonra dolduralım diye.

belki sorulan soruların önceden verilmemiş cevapları olduğunu anlatırız bir gün birbirirmize. öncelikli sorgulamaların, yaşanmışlıkları bozacağına gün doğar… belki o gün anlam olarak da, şuraya birşey yazmamanın yaşayamamışlığını, yaş almışlığımız; ama yaş kurunun yanında gider diye çözemediğimizde bir göz kırpmayla anlaşırız.

kimbilir belki o gün anlarsın. belki anlaşılır başkalarınca geçmişliğimiz olamayışlardan.

anlayamadığım şeyin, yanında sessizce durabilme isteğim oluşunu velhasıl kelamlara gark etmişliklerden buna imkan kalmamasını.

öyle özlerim ki ben şimdiden herşeyi. yaşamaya bile gerek bırakmayablirim. çok masal anlattım ben çocuklara, yaşamaya geldi mi o masalları, yaşatmaya geldi mi, hep gerçeği seçer oldular. ben kçülüeceğim dedim, kurgusal zamansız kargaşalarımda, tam misal verdiğim masalı kurgulayayım dedim, bir balina kılçığı gibi geçmiş, gelemeyecek olarak takıldı kaldı anımızın boğazına.

şimdi seni ilk gördüğüm anla, son göreceğim/görüşüm an arasını yaşıyorum.

kalabalık. bir ışık. yeşili şık mı şık. karanlık herkes ve herşeyken. kendim bile kendimden yorulmuşken.

rüyalarımda ne kadar daha uğraşacağım seninle bir rüyalarım bir de rüyalarımdaki o arsız, edepsiz göz biliyor. daha kaç uyku perim çalınır gider onu hiç kestiremiyorum. ithafen dahi olsa, sevmiştim, yine olsa yine yaparım diyemeyişlerimi yaşıyor, hayretlerle mermerleşiyorum.

daha kaç benliğimden çıkar sensiz olurum bilmeden sormadan belirsiz; paketlenmemiş ama yaşanmaya hazır bir yürüyüşün, eşiklerinde son kez geziniyorum.

inan, duvarlarından manzara hayal ettiğim bir mezardan dirildim. altında oturduğum çatuya girerken bile, kurdum, kuruldum hayallere, hayali film geceleri şarap içmeleri bozulmaları, sessizlikleri seninle. seninle hayal edemediğim bir sensizlik var idi.

öyle özleyiveririm şimdi hiç yaşanamamış şeyleri. sessizce. sensizce.

sen her kimdi isen. niye seni düşlediysem her köşede yastıkaltı bıyıküstü tebessümler çizmelere. koskocaman bir craft kağıdı, tam da manzaraya bakan duvarın sol yanıbaşında. manzara mı daha iyi yoksa dolduracağımız bu koskoca boşluk mu yoksa hayalini kurmak mı o boşluğu doldurma ihtimalimizin diye, hayali manzarama da arasıra göz atabilmek için.

paketlenip oynanıp bozulacağıma, hiç olmasam, dışı inci, içi zindan mezarımda otursam geceleri. gündüzüm, sensizliğe, üzüntüm, sessizliğe yol alsın madem şimdi.

sahiden belkileyiş, bekleyiş olur da

tam da unutup gittiğim anda,

a-a

ne de iyi herşey deyiverir, uyanıveririz…

işte belki bir gün

böyle özleyiveririz

özverilerimizi.

off the point

the view seems clear

of  my thoughts, the desperacy seems to be falling apart.

talking off topic, this is typical

how might any random song

name it all this moment or

get all synical again

“I am thinking it’s a sign that the freckles

In our eyes are mirror images and when

We kiss they’re perfectly aligned
And I have to speculate that God himself
Did make us into corresponding shapes like
Puzzle pieces from the clay
And true, it may seem like a stretch, but
Its thoughts like this that catch my troubled
Head when you’re away when I am missing you to death
When you are out there on the road for
Several weeks of shows and when you scan
The radio, I hope this song will guide you home

They will see us waving from such great
Heights, ‘come down now,’ they’ll say
But everything looks perfect from far away,
‘come down now,’ but we’ll stay…

I tried my best to leave this all on your
Machine but the persistent beat it sounded
Thin upon listening
And that frankly will not fly. You will hear
The shrillest highs and lowest lows with
The windows down when this is guiding you home”

küçükken düşmüşüm
düşünce balonuna
düşünce balona
kelimelerim uzamış
anlamlarım sızlanmış

dolu düşlemişim
boş konuşmayı öğrenerek

dolu düşmüşüm düşünden başkalarının

düşünce kanalizasyona
kanalize olamamışım başka hoyratlıklara

düş ince
gülüşmeler eklenince
gözgöze gelişlerde buluvermişim gerileyişlerimi, gelişemeyişlerimi.

işlerden oluşlar,

dolu kadehlerden boşluklar tüketmişim
küçükmüşüm ben çok,

çok üşenmişim büyümeye.

bir dolu balona dönüşünce
ufalmış kalmış aklımdaki düşünce.