zamanın oluşuna halı sermişler. üzerinden oluşlar geçsindiye. gelişine gelsin, gidişine gitsin diye.
kırmızı halılar, gül bahçeleri.
varlıklarımızı birbirimize armağan ettikten sonra, birileri mutlaka o halıları rulolayıp katlayıp, bir yenisine srmek üzere kaldırıverecek rafların birine.
önemli olan o yoldan yürüyebilmekmiş halbuki.
kim toplayacak diye bakmadan.
bak yürümüş, geçmiş bile birileri. gel beraber yürüyelim desem, topluyorlar bile o halıyı
manen nicelerine, madden niteliklilerine varılmalı çoğu zaman yanından geçişlerimizin, hayata dair olanların. her ümitsizlik başlangıcı, yeni bir mutluluk acısıdır diyelim.
geçelim.
serin abi halıyı, toplamayın. geçiyorum ben.