yok

sorulamayn cevapsızların

keşkelerinden ileri sekişler.bir güruh.

nicelerini gördüğüm

niteliğinin neffasetliğiinin farkına varamayacağımız türden

yanağım

kedim

sıkılmış umutsuzca meayv deyişi

banuya ” dediğin her şey sahici oldu” deyişim

nicelerinin değil

keşke

niteliklerinin oluşu

şu kısaca ama göz_öz_töz ünden geldiğim tanışıklıklar

bir redaktörümüz var : yusuf

şiir kitabı var : can yayınlarından çıkmış

keşke walklikeanegyptian

deyişler

yapışı.

keşkelere muhtaç olmak. ve çok sevmek kenndi kendineliği.

dönüşüm. sarılıp uyuduğum havası o her kimselerin

ve her kim kime dumdumalarda

bir nefes senin

bir heves bizim.

düz cümlelerin arasına bulutlar serpiştiresim var. keyfim yerinde kedim kucağımda. evimde iki kadın var iyi mi, hem de en iyimserlerinden. işler umarımladan gayrı “vay canına”lara dönmüş, 3 hamle kalmış şunun şurasında şah mat yek pek olmaya.

geçmemişin

gelemeyecek oluşuna

peki neden bu serzeniş?

kimin veya neyin uğruna?

sanırım

ki sana niceleri var biliyorum

niteliğini bozmadan olamayışların

iyi niyetli oluşlarının kutlamaıs olaggelsin

vasrsın türkişçemiz bozulur olsun

varsın anlamlarımız

sızlansın anlamsız lık larına.

mutlu yaşama aldanışında ( koskocaman bir masa, öpüyorum bir kadını pervasızca, ardından koce bir masa mutlucana geliyor dudağıma velhasıl parmaktan anlatımıma ) mutsuz olup ama zevzekçe mutlu edip

yalnız ölüşlerime içeyim yine bazen bazı bazı

ama şık olsun duruşlar

haşa

kime ne buyrulur yoksa

sarhoş girerken yalnız cehennemimize?