sorulamayn cevapsızların
keşkelerinden ileri sekişler.bir güruh.
nicelerini gördüğüm
niteliğinin neffasetliğiinin farkına varamayacağımız türden
yanağım
kedim
sıkılmış umutsuzca meayv deyişi
banuya ” dediğin her şey sahici oldu” deyişim
nicelerinin değil
keşke
niteliklerinin oluşu
şu kısaca ama göz_öz_töz ünden geldiğim tanışıklıklar
bir redaktörümüz var : yusuf
şiir kitabı var : can yayınlarından çıkmış
keşke walklikeanegyptian
deyişler
yapışı.
keşkelere muhtaç olmak. ve çok sevmek kenndi kendineliği.
dönüşüm. sarılıp uyuduğum havası o her kimselerin
ve her kim kime dumdumalarda
bir nefes senin
bir heves bizim.
düz cümlelerin arasına bulutlar serpiştiresim var. keyfim yerinde kedim kucağımda. evimde iki kadın var iyi mi, hem de en iyimserlerinden. işler umarımladan gayrı “vay canına”lara dönmüş, 3 hamle kalmış şunun şurasında şah mat yek pek olmaya.
geçmemişin
gelemeyecek oluşuna
peki neden bu serzeniş?
kimin veya neyin uğruna?
sanırım
ki sana niceleri var biliyorum
niteliğini bozmadan olamayışların
iyi niyetli oluşlarının kutlamaıs olaggelsin
vasrsın türkişçemiz bozulur olsun
varsın anlamlarımız
sızlansın anlamsız lık larına.
mutlu yaşama aldanışında ( koskocaman bir masa, öpüyorum bir kadını pervasızca, ardından koce bir masa mutlucana geliyor dudağıma velhasıl parmaktan anlatımıma ) mutsuz olup ama zevzekçe mutlu edip
yalnız ölüşlerime içeyim yine bazen bazı bazı
ama şık olsun duruşlar
haşa
kime ne buyrulur yoksa
sarhoş girerken yalnız cehennemimize?