iyi

mümkünse herkesle aram iyi olmasın yahu. herkese çok gülümseyen herkesle arası iyi olan tipler vardır ya. tehlike orada. (aydın akın/zingardoh, buraya gel, aynı düşünüyoruz üstadım)

 

bir arıza var ve o sırıtış muazzam bir perde.

primatlar dahil, saldırganlık için dişlerini göstermeyen tek canlı türüyüz. kahkaha attığımızda dişlerimizi gösteriyoruz. bu gülmeyelim, kahkaha atmayalım demek değil.

ama sürekli gülümseyip hayatın olumlu oluşundan ve herkesle iyi geçinmemiz gerektiğini düşünen pozitivizmin altında bile, din gibi bir saçmalık da yatıyor.

arkadaşlar, özel canlılar değiliz. herkesle iyi geçinmek zorunda değiliz. her şeye “iyi” yaklaşmak zorunda değiliz.

doğa, iyi ya da kötü değil çünkü. doğa, doğal. olduğu gibi.

şak diye meteor yağar diye korkuyorsunuz, hayvan gibi gülümseyerek anasını siktiğiniz ormanların üstüne yapılan yoga köylerinin içinde sadece gülümsemeyi öğretiyorsunuz.

gülümsemeyin bence. somurtun biraz.

ormanların hızla yanmasının müsebbibi “aaa doğa intikamını alıyo, öyleyse, gülümse :,)” değil çünkü.

sizsiniz. yaptığınız her boklukta olumlama arayışlarınız.

işsiz kaldınız, sisteme isyandasınız.

iş buldunuz, geçti o isyan.

tamam. 

 

“nature, argues in another way”

 

Melanie Di Bİasio – Blackened Cities